Home » Activiteiten » Blog/nieuws » Keuze van de boekencommissie oktober

Keuze van de boekencommissie oktober

Gepubliceerd op 19 oktober 2020 om 13:35

Elke maand komt de boekencommissie van de bibliotheek Alphen – Chaam bij elkaar om de lijsten met nieuw verschenen boeken door te nemen. Aangevuld met suggesties van trouwe bieb-bezoekers bestellen zij nieuwe boeken. Alle lezers kunnen pas verschenen boeken van hun gading vinden. De boekencommissie bestaat uit 4 personen te weten Tini van Roozendaal, Ria Verkooijen, Marianne Nugteren en Frans A. Brocatus. Elk lid van de commissie heeft een beetje zijn of haar specialiteit. Kinder- en jeugdboeken, thrillers, Nederlandstalige en vertaalde literatuur, non-fictie, reisboeken, wetenschappelijke werken...

 

Vanaf 2020 hebben zij het plan opgevat om op gepaste tijdstippen in Ons Weekblad een keuze van de boekencommissie te publiceren. Voor de maand oktober 2020 kozen zij de volgende boeken:

Tini van Roozendaal – Alles gaat voorbij, zelfs Donald Trump - Charles Groenhuijsen

De schrijver woonde jarenlang als journalist in de Verenigde Staten. Hij schreef er meerdere boeken over en dit was het voorlaatste dat verscheen in oktober 2019. Nog in het pre-corona tijdperk, toen er nog nauwelijks grote Black Lives Matter demonstraties waren en zijn nichtje Mary nog druk bezig was met haar boek.

Groenhuijsen blikt vooruit naar de verkiezingen dit jaar en laat met allerhande voorbeelden zien dat het voor Trump nog geen gelopen race is. Een zeer onderhoudend boek, waarin de schrijver geen geheim maakt van zijn politieke voorkeur. Alle denkbare onderwerpen komen op een vlot geschreven manier aan de orde. Geen moeilijke termen, duidelijke uitleg. Als je dit boek gelezen hebt ben je helemaal op de hoogte. En wil je al weten wat er na Trump komt, dan kan dat inmiddels ook. Het nieuwste boek van Charles Groenhuijsen, net verschenen, heeft als titel: Amerika na Donald Trump.

 

Ria Verkooijen – Daar waar de rivierkreeften zingen - Delia Owens

Het verhaal gaat over Kya, die op zesjarige leeftijd door zowel haar moeder als haar broers en zussen wordt achtergelaten in de schamele hut nabij het moeras. Haar enige gezelschap is haar gewelddadige, aan alcohol verslaafde vader. Ondanks het besef dat ze elkaar tot op zekere hoogte nodig hebben, leven ze meer naast dan met elkaar. Ook haar vader verdwijnt nog voor ze de puberleeftijd bereikt heeft. De eenzame strijd die Kya levert van klein meisje naar puber, naar bijna kinderlijke volwassenheid is op zijn minst gezegd intrigerend. De schrijfster gebruikt haar liefde voor de natuur en met haar kennis tekent ze de personages en toont hoe nauw de mens en zijn gedragingen, zowel verbonden, als afhankelijk zijn van de natuur.De manier waarop de kleine Kya overleeft en als het ware samenleeft met het moeras en al wat erin leeft, beweegt en groeit, roept soms de vraag op of het kan, maar toch weet de schrijfsters je telkens opnieuw mee te nemen in die wondere wereld en de strijd van het kind. Haar groei naar volwassenheid en ontluikende liefde worden prachtig geschetst. Ze schrikt niet terug om ook de angst, onzekerheid en twijfel die hiermee gepaard gaan te beschrijven met zowel de schoonheid als de grillen van de natuur.

Ik vond het een prachtig debuutverhaal over eenzaamheid, doorzetting, vooroordeel, liefde, vriendschap en hoe mensen in staat zijn om iemand zowel te maken als te kraken. Wat mij betreft is het zeker een aanrader.

 

Frans A. Brocatus – Suikerspin – Erik Vlaminck

Er zijn van die schrijvers die haast ongemerkt bouwen aan een pracht van een oeuvre. Erik Vlaminck is zo iemand. Hij debuteerde in 1976 met een novelle ’De troost’ en vele jaren verder heeft hij twee A4-tjes met titels van boeken. Hij schreef novellen, romans,columns, theater, pamfletten. Zijn werken werden meermaals bekroond. Erik Vlaminck is een sociaal geëngageerd schrijver. Van hem geen lange uitweidingen. Hij schrijft zoals volkse mensen spreken. Onder de korte, pakkende zinnen zit een wereld verborgen zoals wij die vermoeden. Hij benoemt die. Uit de lange lijst van boeken die hij schreef wil ik er eentje uitlichten. Misschien wel zijn dikste en meest succesvolle boek: Suikerspin. De eigengereide kermisexploitant Jean-Baptist Van Hooylandt weet de hand te leggen op de Siamese tweeling Joséphine en Anastasia, die hij op Vlaamse kermissen tentoonstelt. Het is 1908. Het mensonterende bestaan waartoe hij de tweeling dwingt laat diepe sporen na. Honderd jaar na de aankoop zijn de gevolgen nog altijd merkbaar in de lotgevallen van zijn nageslacht. Vlaminck beweegt op meesterlijke wijze in de wereld van de kermis. Hij registreert, geeft daden en feiten en confronteert de lezer op subtiele maar dwingende wijze. Als je dit boek gaat lezen laat het dan een opmaat zijn voor zijn andere boeken. Hij verdient het. Zeker en vast. Vast en zeker.

 

Marianne Nugteren – De weg van de meeste weerstand – Lionel Shriver

Lionel Shriver publiceerde onder andere de internationale bestseller ’We moeten het even over Kevin hebben’, die bekroond werd met de Orange Prize en succesvol verfilmd met in de hoofdrol Tilda Swinton. Haar nieuwste boek ’De weg van de meeste weerstand’ gaat over onze collectieve sportverslaving die hard op weg is om een nieuwe religie te worden. Heel herkenbaar voor de 50-plussers die hun conditie goed op peil willen houden, met sporten, fitness en hardlopen.

De hoofdpersoon Serenata Terpsichore is net zestig geworden, heeft in haar leven vele kilometers hardgelopen en gezwommen en talloze buikspieroefeningen gedaan om haar lichaam in conditie te houden. Maar nu zit deze ’fitgirl’ avant la lettre plotseling thuis met versleten knieën. Ze verwacht steun te vinden bij haar onlangs gepensioneerde echtgenoot Remington, maar die wrijft onbedoeld zout in de wonde door zelf, voor het eerst in zijn zittende leven, aan duursport te gaan doen. Eerst loopt hij een marathon en daarna heeft hij zijn zinnen gezet op een extreme triatlon. Terwijl Remingtons nieuwe obsessie gevaarlijke vormen aanneemt, wordt de kloof tussen de echtelieden steeds groter, en blijft Serenata letterlijk en figuurlijk achter met haar kapotte knieën, zorgen om haar man en tegelijkertijd een diepe, knagende afgunst.

Door het overdrijven toont de schrijfster aan hoe we bang zijn voor ons eigen verval en ouderdom en hoe we er alles aan doen om dit uit te stellen. Ik heb genoten van de humor, het analytisch en maatschappij kritisch karakter van het boek. Het is vooral ook een vlot leesbaar boek en een aanrader voor iedereen die graag sport of van plan is dit te gaan doen.


«